Help, ik wil zo graag!

Mensen die langere tijd onvrijwillig single zijn, krijgen vaak goedbedoelde, maar weinig motiverende clichés te horen als: 'Hou eerst van jezelf, dan komt de liefde vanzelf.' Of: 'Stop met zoeken: hoe harder je zoekt, hoe minder het lukt.' Hoe weinig je ook met zo'n advies kan, er zit wel een belangrijke kern in. Hoe jij in je 'uppie' in het leven staat heeft namelijk grote voorspellende waarde voor je toekomstige liefdesleven, en hoe je omgaat met het moeten aanhoren van bovenstaande clichés.

Als je heel oncomfortabel bent met het feit dat je alleen bent; als je onophoudelijk op knappen staat omdat je seks of warmte mist; als je vooral met jaloezie kijkt naar stelletjes om je heen; als jij je obsessief afvraagt wanneer jij weer eens aan de beurt bent... dan reduceer je jouw leven tot wachtkamer. En helaas zijn potentiële partners niet per se op zoek naar mensen die uitstralen dat ze lang wachten. Ik weet het, het leven is soms cru.

Oplettende lezers en ervaringsdeskundigen hebben het al herkend: hier is een vervelende vicieuze cirkel aan het werk. Het lijkt er soms op dat hoe meer je iets wilt hoe onwaarschijnlijker het is dat het daadwerkelijk gebeurt. Dat gaat op voor zaken die je eigenlijk niet kunt forceren. Zaken die spontaan moeten gebeuren. Zoals een goede indruk maken bij de eerste ontmoeting bijvoorbeeld. Of een goede nachtrust genieten omdat je morgen een belangrijk sollicitatiegesprek hebt.

Een gefrustreerde vriend kwam laatst op bezoek. Een mooi voorbeeld:
'Ik was laatst in ons stamcafé en had zin in menselijk contact. Toen zag ik die leuke vrouw van badminton. Eindelijk een mooie gelegenheid om een praatje te maken dacht ik. Na een goedbedoelde poging keek ze me aan alsof ik haar stoorde tijdens een dampartij waarbij de wereldtitel op het spel stond. Oei, kan gebeuren. Misschien die goedlachse vrouw verderop. Ik was nu toch al bezig. Nog een beetje onthutst, vroeg ik: 'Hoi, weet jij of… eh…' Weg was haar mooie lach. Zij keek me afkeurend aan, alsof ik haar probeerde uit te kleden. Nu voel ik me behalve ongemakkelijk ook een beetje vies. Ik wilde alleen 'hallo' zeggen. Ik begon serieus te twijfelen: ben ik zo afstotelijk? Alleen een succesvolle contactpoging kon mijn zelfwaarde nog redden. Het maakte nu niks meer uit. Helaas, elke poging tot contact verliep geforceerder dan de vorige. De laatste vrouw reageerde zelfs agressief en maakte een wegwuivend gebaar. Nu voelde ik me niet alleen vies, maar ook nog eens heel lullig. Daar ging mijn laatste restje zelfvertrouwen! En daarmee alle leuke vrouwen op de hele wereld. Ik heb het opgegeven."

In de notendop schetste mijn vriend hier het proces waarbij contact maken opeens iets heel moeilijks lijkt. Mijn vriend die al lang geen verkering of seks meer heeft gehad voelt zich erg afhankelijk van het oordeel van vrouwen die hem geeneens kennen. Zijn ego lijdt eronder. Begrijpelijk. Ik heb met hem te doen, maar er zit ook een goede kant aan die gefrustreerde verlangens van hem: het is energie. Net zoals de waterdruk opbouwt wanneer je een dam in een rivier bouwt en de dam vroeg of laat zal knappen, zo zullen zijn verlangens ook een weg vinden. Frustratie is levensenergie die iemands leven betekenis en richting geeft. Mijn vriend zal moeten leren van zijn frustrerende situatie. Hij is er trouwens veel beter aan toe dan een andere kennis van ons: die heeft het allang opgegeven en heeft zich verzoend met een liefdeloos leven en het slikken van antidepressiva.

Hoe meer je het nodig vindt dat iemand jou leuk vind, hoe meer je juist verkrampt of jezelf forceert. Helpt niet bepaald mee aan een ontspannen en leuke ontmoeting. En geforceerd relaxt doen heeft ook weinig zin. Als je een paar keer verkrampt tijdens een ontmoeting, hoe groter de kans dat je het voor een volgende keer ook verwacht: hoe meer je wilt dat iets NIET gebeurt, hoe meer het WEL neigt te gebeuren. Het welbekende 'probeer niet aan een roze olifant te denken'-fenomeen.

Kun je iets doen om deze draaimolen te stoppen behalve teveel drinken? Het antwoord is natuurlijk: niet rechtstreeks. Door er rechtstreeks wat aan te willen doen treedt het juist op. Door het te willen bevechten wordt de cirkel juist gevoed. Mensen zijn vaak niet bewust van de paradox als ze zeggen: ik zou 'moeten ontspannen'. Moeten en ontspannen zijn een slechte match, net zoals Miss Piggy en Kermit de Kikker. We kunnen hoogstens voor wat afleiding en ontspanning zorgen. Vooral vrouwen ruiken gefrustreerde mannen van mijlenver. Om de Nare Vicieuze Cirkel der Wanhoop te doorbreken en je liefdesleven een betere kans te geven geef ik hieronder alvast een paar specifieke reminders. Voordat je naar een grote fles wodka grijpt...

Zorg dat je goed in je vel zit
Het is duidelijk: wanneer je niet lekker in je vel zit, dan moet je daar eerst iets aan doen. In een goede stemming worden sommige dingen makkelijk die in een slechte stemming moeilijk lijken. Een slecht humeur mag dan vaak een psychologische oorzaak hebben, het uit zich vooral lichamelijk. En door actief aan je lichaam te werken heb je heel direct invloed op je geest. Als je last hebt van sombere gedachten en depressieve gevoelens is er maar weinig beter dan jezelf dagelijks te dwingen tot tot een portie beweging en zweet. Na een half uur sporten alleen al maakt je lichaam 'geluksgevoelens' in de vorm van serotonine aan. Stress, spanning en ongelukkigheid krijgen minder vat op je gedachten. De vraag is duidelijk: waar staan die sportschoenen ook alweer?

Vergeet niet je leven interessant te maken
Als je vooral oog hebt voor wat er mist in je leven, dan krijg je automatisch minder oog voor - en zin in - de rest. En dat is jammer, want de wereld is groot, de mogelijkheden eindeloos. Door jezelf af en toe in nieuwe situaties te begeven, krijg je nieuwe perspectieven en nieuwe gevoelens. Verdiep je daarom weer wat meer in vrienden, steek wat meer tijd in oude hobby's en interesses, ga vaker naar de sportschool, probeer eens wat vaardigheden te ontwikkelen die je interessant lijken. Er zijn vast dingen die je nog zou willen proberen? Zeilen, surfen, tekenen, fotograferen, een cursus archeologie, kunstgeschiedenis, masseren, lassen of doe-het-zelven? Met een beetje mazzel hebben aantrekkelijke enthousiastelingen hetzelfde idee gehad. Als je jezelf ontwikkelt gebeurt er iets vreemds: behalve dat het je enthousiasme voor het leven kan aanwakkeren, maakt het het je ook interessanter voor anderen. Je hebt meer te vertellen, bent positiever en dat wordt opgemerkt.

Verwacht geen 'bijzondere' ontmoetingen, maar sta er wel voor open
Als je realistische verwachtingen koestert zal dit je helpen niet teleurgesteld te raken en kun je meer uit je ontmoetingen halen. Probeer plezier te beleven aan het ontmoeten van mensen of daten door het leuke ervan in te zien en niet teveel op resultaten gericht te zijn. Als je het als een cursus ziet waarvan je kunt leren en niet als een alles-of-niets-methode om je soulmate te vinden dan maakt dat je leven alvast luchtiger. En: plezier zorgt voor leuke en prettige ontmoetingen. En ach, misschien leidden je eerste dates niet direct tot de liefde van je leven. Misschien worden het vrienden, of kennissen om mee te jeu de boulen. En wie weet hebben die mensen wel een hele leuke vriend of vriendin. Eentje met smaak.

Focus je daarbij niet teveel op één en dezelfde persoon. Het gevaar van jezelf focussen op één iemand is dat je er teveel waarde aan hecht. Als jij iemand leuk vindt die jou bij nader inzien toch niet zo ziet zitten... dan is dat eigenlijk geen probleem. Veel mensen ervaren het wel zo wanneer ze zich intens op deze persoon hebben gefocust. Ze hebben misschien al uitgebreid gefantaseerd over hoe het zou zijn om met deze dame of heer een beschuitje te eten, op vakantie te gaan, salsa te dansen... en nu gaat het feest niet door. Deze teleurstelling kan sommige romantische zielen in een depressie gooien. Fantaseren is leuk, en jezelf op een persoon storten ook, maar keep it real. Bijna 7 miljard mensen wonen er op deze gezellige planeet... daar zit echt wel iemand voor je tussen.

Leer van je ontmoetingen en relaties, hoe kort en vluchtig ze ook zijn
Mensen trekken regelmatig onterechte conclusies uit hun ervaringen. Op het moment dat je een conclusie trekt, stop je met nadenken en leren. Dan accepteer je op dat moment iets als 'onveranderlijke waarheid'. Als je een aantal keer wordt afgewezen kun je denken dat je toch niet veel waard bent en dat je de volgende keer ook weer wordt afgewezen. Dat maakt de kans groter. Als je een aantal 'foute mannen' achter elkaar hebt ontmoet kun je onterecht denken dat alle mannen eigenlijk zo zijn. Wat je dan vergeet is dat het vooral waar is omdat jij het denkt.

Elke ontmoeting, liefde of relatie kan jou iets over jezelf of anderen leren. In plaats van teleurgesteld of cynisch te raken, de ander te 'vervloeken', of jezelf terug te trekken kun je met jezelf afspreken dat je je niet zult wentelen in zelfmedelijden en dat je actief zult leren anders met tegenslag en frustraties om te gaan, en meer te leren over communicatie. Statistiek leert dat de kans op een positieve ommekeer groot is. Als je dingen steeds op dezelfde manier doet, dan kun je ook dezelfde resultaten verwachten.

En bedenk: aan zelfmedelijden heb je helemaal niets.

Rubriek: 

Reacties

U wilt zeggen dat iemand die niet direct
durven toestappen naar een meisje dat
Hij aantrekkelijk vindt; zijn nurts , hebben
Geen gevoelens , kunnen niet houden van!?

Ik mail hier mijn eigen levensverhaal.Al is het beknopt weer gegeven.Ik mail nu meer over mijn verlangens naar liefde,geborgenheid, aandacht ,veiligheid en seksuele contact met 'n vrouw.Wat ik nauwelijks allemaal heb ervaren en nog steeds vreselijk mis.In wanhoop heb ik euthanasie aangevraagd.Geen vertrouwen meer in en de pijn ervan,die ik elke dag steeds meer ervaar! Als kind kreeg ik nooit complimentjes ,geen positieve aanraking van mijn ouders en zelfs geen kus op mij verjaardag.Bij straf kreeg je wel klappen.Als jochie was ik angstig,zenuwachtig ,verlegen en in puberteit behoorlijk teruggetrokken.Ik was bang voor mij vader,maar ook voor mij anderhalf jaar oudere broer.Allebei sloegen hard naar mij,waardoor ik in de buitenwereld niet meer durfde op te komen en bang was voor ruzies .Ook overheerste mij broer tot de puberteit over mij.Zelfs ,toen we samen in een bed sliepen,had hij aantal keren geprobeerd met zijn stijve piemel in mij anus te gaan.Omdat 't pijn deed en ik hard au schreeuwde,kreeg ik van hem lichamelijke klap.Ook door 't geloof was de basisschool alleen maar jongens.Ook daarna op l.t.s was alleen maar jongens.Beide scholen werd ik vaak uitgescholden voor witte {huidskleur} en voor rooie.In puberteit werd ik weleens uitgemaakt voor lelijkerd .Met alles heb ik geen zelfvertrouwen gekregen en nu nog steeds niet,ook over mijn uiterlijk.Toen durfde ik totaal niet contact met meisjes te maken.Nu kom ik nog onzeker,heel nerveus over!!!!Rond mij 24 jaar klapte ik geestelijk helemaal in .Na mislukken van 'n groepstherapie kreeg ik straatangst en sociale fobie had ik al.Beide fobische klanten ,heb ik nog in bepaalde mate.Tot mij 36 jaar had ik wel geprobeerd ,om 'n vriendin te hebben om daarmee 'n relatie op te bouwen.Vaak kwam ik niet verder dan een ontmoeting.Daardoor had ik totaal geen seksuele leven met iemand !Vanaf mij 36 kreeg ik wel contact met gehandicapte vrouw.Eerst 9 jaar latrelatie,daarna 10 jaar bij haar gewoond en laatste 2 jaar moest en ging ze naar 24 uur zorginstelling.Achteraf gezien heb ik mezelf te veel weggecijferd Ook seksueel vond ik teleurstellend,door allerlei beperkingen van elkaar!Relatie was vaak beperkt,niet alleen lichamelijk,maar juist ook geestelijk.Ik was op en ander manier geblokkeerd,om met haar diepe gevoelens te praten.Toch bleef ik bij haar,met gedachte alleen zijn is ook niks.Buitenwereld vond ik helemaal niks en zo hadden we elkaar nog.Ik deed alles met z'n twee;en en daardoor heel klein wereldje .Ondanks elkaars beperkingen,veilig wereldje.Door ruzies,ook met haar broer{voogdij schap},omdat ik buiten gesloten werd en voelde voor haar verdere hulp en ons relatie op bepaalde manier tot einde kwam.Zorginstelling hadden hun eigen regels. Bijvoorbeeld ik kon in weekend niet bij haar slapen,maar ook niet een bed lekker tegen elkaar aan.Door onenigheid met elkaar,wou ze mij niet meer zien.Zelfs niet fatsoenlijk afscheid genomen en bedankt voor elkaars jaren samen! Ik voel me als 'n hoop stront door de toilet getrokken.Nu, ondanks mij verdriet,probeer ik 'n vriendin te ontmoeten .Alles lijkt weer te herhalen.Weer met teleurstellingen,met allerlei kut smoesjes.Ik kan niet leven zonder aanraking,maar ook andersom.In m'n leven heb ik massage cursussen gevolgd .Ik kan dat goed.Ik mis 'n vriendin om samen te doen.Nu ga ik maar naar massage saloon,om gemasseerd te worden.Ook uit wanhoop ga ik naar homo ontmoeting plaats ,waar ik seks zoek met 'n man.Ik neuk dan 'n kerel,uit seks verlangen.Al voel ik daarna geen voldoening,omdat ik me vies voel en alles vlug en onpersoonlijk gaat.Toch vind ik het opwindend.Toch verlang ik en vrij ik liever met 'n vrouw! Bedankt dat ik mij verhaal kon doen. JAN

Ik denk dat vrouwen niet zozeer gefrustreerde mannen sneller ruiken als wel er meer last van hebben. Mannen kunnen bij een wat eenzame vrouw juist denken: ze is best aardig, misschien wel wat voor mij, bij haar ben ik waarschijnlijk welkomer dan bij een vrouw die makkelijk een man kan krijgen. Het is steeds meer mode geworden dat vooral mannen uitstralen dat ze helemaal tevreden zijn met hun leven en anders deugt er iets niet aan ze. Dat die eis veel te hoog is blijkt wel uit het feit dat er in Nederland ca 2 miljoen alleenstaanden zijn die gemiddeld meer dan 200 euro per jaar aan dating uitgeven. Voor die mannen vreselijk en voor de vrouwen uiteindelijk ook niet leuk. Als vrouwen zouden beseffen dat die wat stuntelige mannen misschien kikkers zijn die ze met een kus in een prins kunnen veranderen, zou er mogelijk een hoop ellende uit de wereld zijn.

"Als vrouwen zouden beseffen dat die wat stuntelige mannen misschien kikkers zijn die ze met een kus in een prins kunnen veranderen, zou er mogelijk een hoop ellende uit de wereld zijn."

Dat zeg jij.. als mannen eens zouden beseffen dat ook mooie vrouwen met een prachtig figuur en een mooi gezicht en lange krullende haren ook gewoon mensen zijn die behoefte hebben aan een arm om hun schouders.
Iemand die eens tegen ze zegt dat ze leuk, grappig en slim zijn en je een keer mee uit vragen zat ik nu niet in mijn eentje thuis half door te draaien van eenzaamheid. Aan bewonderende blikken heb je niks als je je alleen en verdrietig voelt. Ik kan me niet herinneren wanneer iemand me aanraakte behalve 2 nachten met 2 verschillende exen die hoopten nog een keer seks met me te kunnen hebben.
Dat kon, niet omdat ik seks wilde maar wat warmte... In een jaar tijd 2x aangeraakt dus... of ik een besmettelijke ziekte heb.
Zonder seks als beloning kijken mannen niet naar je om. Er zijn wel mannen waar ik een soort vriendschap mee heb maar altijd is er een ondertoon; een van hen zei een keer eerlijk: ik vind het leuk om met jou uit te gaan omdat iedereen naar jou kijkt en dan naar mij met een blik van: hoe komt die sukkel aan zo'n mooie vrouw...
Ik kon wel janken en nee, het is nooit iets geworden tussen ons. De vriendschap was meteen over toen ik een andere man ontmoette (nu mijn ex-man). Dat doet pijn.. ik dacht dat we vrienden waren maar zulke 'vrienden' zijn dus maar met 1 ding bezig: hoe krijg ik haar in mijn bed, is elke kans daarop verkeken ben je echt niet interessant meer. Nice...

Ook ik heb het opgegeven en me erbij neergelegd dat die 'nerds' met hersens niet voor mij weggelegd zijn omdat ze zelf al na één blik besluiten dat ik niks voor hun ben. Ik kan wel wat beters krijgen wat dat dan ook moge zijn.
Mijn ex-man, de alcoholist/drugsverslaafde met losse handjes; zulke types hebben wel belangstelling voor me. Ook een keer een zgn. mooie vent, elke dag op de sportschool prachtig figuur waar ik wat mee kreeg ging het haantje uithangen: toen hij me om te laten blijken hoezeer hij niet onder de indruk was gewoon 's nachts naar huis liet lopen een half uur terwijl ik bang was en ook nog zei dat ik -mocht ik hem een keer toevallig tegenkomen op straat- net moest doen of ik een vage kennis was kwam ik huilend thuis. Ik wilde hem niet meer zien en zei dat ik walgde van relaties en vooral vrij wilde zijn.
Ja, ik heb ook mijn trots...... daarna deed hij een stuk vriendelijker; hij had kennelijk spijt dat we gevrijd hadden, schaamde zich hij wilde immers dat ik net deed of ik een vage kennis was en nu was ik ook niet meer dan dat, dacht ik.
Na een poosje ontmoette ik iemand via een datingsite, veel te dik en nog veel meer mis mee maar hij vond me leuk!!! Keek blij naar me, zei lieve dingen en was ook trots op mijn uiterlijk hij kon niet meer stuk bij mij (tot bleek dat hij een pathologische leugenaar was, dat trok ik niet dat liegen om het liegen).
De sportschoolboy belde nog weleens, ik vertelde hem van mijn lief tot mijn verbazing was hij gekwetst, jaloers en kon toen wel opeens zeggen dat hij wel degelijk verliefd op me was maar IK wilde toch geen relatie?
Nee, niet met iemand die me als een hoer behandeld en 's nachts op straat zet omdat ik best mijn eigen boontjes kon doppen, of zo ik weet ook niet wat hij daarmee wilde bereiken dan.
Ik moest gewoon mijn verhaal kwijt, ik heb geen familie en veel nare dingen meegemaakt en altijd moet ik alles alleen doen. Zonder overdrijven, ook mijn ex-man bracht me nog niet eens naar het ziekenhuis voor een operatie, niks hand vasthouden of: het komt wel goed..

Zelfs de psych waar ik in therapie ben geweest omdat ik ernstig depressief was geworden merkte dat op. Ik kreeg tranen in mijn ogen: eindelijk zag iemand hoe eenzaam ik altijd ben geweest ook toen ik nog niet eens wist wat er aan me mankeerde. Wat er aan mij mankeert is dat ik intimiderend ben voor mensen heb ik nu wel geleerd, ik ben geen 18 meer.
Ook die psych zei dat, zo van wow als jij binnenkomt MOET je wel kijken (en daar blijft het bij).
Ze durven me alleen aan te spreken als ze een paar borrels ophebben dus moet je de horeca in, elders ben ik helemaal altijd een eenling. Vrouwen hebben me liever niet in de buurt zeker niet als ze een vriend/man hebben en mannen vinden me eng.
Lekker dan. Ik zit nu dapper te denken dat ik morgen de stad inga alleen, er is van alles te doen maar ik weet nu al dat ik bang ben voor het moment dat ik daar dan rondloop en dat eenzame gevoel van geen vrienden, geen vriendinnen die met me mee willen gaan de overhand krijgt en ik alleen aandacht krijg van dronken lallende mannen die getrouwd zijn en alleen denken: ik wil seks met haar. En dan weer lekker naar mijn eigen lieve vrouw... daar leen ik me niet voor. Niet meer, dan maar eenzaam.

Ik denk dat ik toch maar weer een hond neem en dat meen ik serieus. Seks mis ik totaal niet, hoeft van mij niet dat toneelstukje. Ik zie het als een cadeautje voor een man, een bosje bloemen, zoiets. Een hond oordeelt niet en komt gewoon lekker bij je liggen (ik hou van reuzerassen) troost je zelfs als je verdrietig bent en is blij als je thuiskomt.
Een mens die echt blij met me is kan ik wel vergeten en nee, ik ga niet naar de sportschool; ik verdom het. Daar draait helemaal alles om uiterlijk en er goed uitzien. Zum kotzen, ze doen maar ik ga liever lopen, in het bos. Kan niet zonder grote hond want gevaarlijke gekken in parken zijn de enige mannen die niet kijken of je mooi bent. Ze zoeken kwetsbaar en zonder hond ben ik een makkelijke prooi.
Soms zijn vrouwen ook al lijken ze als 2 druppels water op Doutzen Kroes zelfs als ze net hun bed uitkomen net mensen...
Denk daar eens aan als je iemand meteen een bord DOM-ONGESCHIKT-NIKS VOOR MIJ om hun nek hangt, schoonheid kan van binnen en van buiten zitten geloof me!!!

Lieve Maria,

Zojuist heb ik je bericht gelezen en het klinkt heel lullig, maar ik was blij dat er iemand anders is die hetzelfde mee heeft gemaakt en het zo goed wist te verwoorden. Misschien kunnen we contact leggen en elkaar hierin steunen? Misschien heb je inmiddels een leuke man ontmoet, dan ben ik alleen maar blij voor je! Ik hoor het graag als je contact ziet zitten.

Liefs,

Priscilla

Behalve de raad om aan fysieke inspanning te doen, komt het stuk overigens weinig verder dan een uitwerking van de tegeltjeswijsheden die bovenin geciteerd worden. Iedereen weet wel dat je leuke dingen moet blijven doen en contacten moet blijven leggen en positief over jezelf moet denken, maar een man die een paar maanden, laat staan een paar jaar niet gevrijd heeft, is wanhopig. Openlijk wanhopig of stiekem wanhopig, veel uitmaken doet dat niet en iets aan te doen is er ook niet behalve zich terugtrekken.

......net als wanhopige vrouwen bedoel je...... en welke leuke dingen zou ik kunnen doen om mensen te ontmoeten zonder een domme sport te hoeven doen en ik geheim kan houden dat ik een hoog IQ heb, hoogopgeleid ben want dan ben je echt dead woman walking......

Sport degraderen tot iets doms, jezelf op een voetstuk plaatsen en geheimen willen hebben. hmmm klinkt als

Maria maria, alsof ik mezelf lees in jouw stuk. Afschuwelijk, die mannen, en wat mij betreft vooral die in de leeftijd rond de 53. Gescheiden na 22 jaar, wel sex willen maar niks meer maar t niet zeggen of half eerlijk zijn. Ik herken zoveel in wat je schrijft. Ik voel me ook alleen. Ik HOEF geen man maar als er dan eentje is die Vanuit zichzelf contact zoekt en leuk lijkt, waarom blijkt het dan toch weer een ongeloofelijke paardenlul te zijn, een manipulator, en dan ook nog intelligent en in een coachend beroep, die zou dan toch beter moeten weten..... Kennelijk stralen we iets uit, het 'lekkere wijf' etiket en ziet men sex in ons. Natuurlijk is het fijn om op latere leeftijd als lekker wijf te worden bestempeld, liever dan dat iemand je ziet om mee te willen korfballen, maar waarom zien ze inderdaad niet dat je niet alleen van buiten maar ook van binnen een lekker wijf bent? Dat weten ze waarschijnlijk wel alleen komt het hen niet uit, want ze hebben een andere intentie of de timing is toevallig slecht. Telkens weer word ik leuk en lekker bevonden maar waarom willen ze zich dan niet emotioneel, spiritueel en mentaal binden? Een vrouwelijke coach zei ooit tegen mij: als een man tegen je zegt dat je té lekker bent en dat het (fysiek) té fijn is met je, je moet oppassen. Hij bedoelt dan: ik zou me aan je kunnen gaan hechten en dat wil ik niet want hij nad zich voorgenomen geen relatie te willen. En hij bedoelt daarnaast ook dat hij dan geen (emotionele) reserves kan hebben omdat je 'too much' bent voor hem en jij meer van hem verlangt dan hij eigenlijk wil laten zien. Daarom kiezen ze uiteindelijk liever voor een vrouw die 'leuk' is maar niet té leuk. Want dan kunnen ze makkelijker afstand nemen. Ik hoop voor jou en mij dat we eens een man tegenkomen die ons ZIET, werkelijk ZIET, onze waarden, en dat ie dáár van houdt. En dat hij volwassen is, oprecht, normaal...

Lieve Karin (en Maria en Priscilla}.
Ik krijg tranen in mijn ogen als ik jullie verhalen lees. Vooral omdat ik me hier zo in herken. Ik ben inmiddels 61 en heb nog steeds geen relatie gehad waarin ik mezelf niet steeds hoefde weg te cijferen. Ik krijg heel vaak te horen dat ik er goed uit zie en dat ik een ontzettend lieve man ben. Maar waarom ben ik dan (alweer) single? Ik zou alles willen geven om een relatie te hebben met een leuke, goed uitziende vrouw die zich net als ik ook emotioneel, spiritueel en lichamelijk wil binden. Natuurlijk heeft ieder mens zijn eigen karakter en zijn goede en slechte kanten. Maar door elkaar te respecteren en te accepteren worden verschillen kleiner en kan er iets moois opbloeien. Of ben ik nu te optimistisch?

al is het leven nog zo,n feest.
ik moet het vieren het in me'n uppie.

als het feest al afgelopen is blijven ik alleen achter.
Voor het volgende feestje niet meer uitgenodigd.

ik ervaar in mijn leven vooral dat ik op het werk, bij familie en bij spaarzame kennissen vooral word getolereerd. en niet zo zeer word geaccepteerd/gewaardeerd.
ben nu al 38 jaar, en kan ik zonder leugen melden dat ik vaker in een ziekenhuis heb gelegen dan dat ik een meisje/vrouw heb gezoend.
de enigste meid die ooit met mij ging (WEL 1 HELE KEER) , ging er 6 dagen later met mijn enigste "vriend" vandoor.
geen vriendinnetje meer en nog maar nul vrienden over was het gevolg.
dat heet nou hoog functionerend Autisme.
dus aan alle mensen hier die een "ik ben te mooi" complex hebben. F... You jullie zaniken aleen maar over een RELATIEF luxe probleem.

Lieve Appelaman, Maria, Priscilla
Appelman pleeg geen zelfmoord je bent waardevol zoals elke mens waardevol is lees dit eens door www.ontdekgod.nl/zelfmoord/.

Maria en Priscilla. Jammer dat jullie op basis van zo'n 4-5 mannen uit jullie ervaring en wat ik uit je verhaal oppak gelijk denken dat alle mannen zo zijn. Er zijn ook eerlijke oprechte mannen in de wereld. Ik zelf jongeman van begin30 kan je vertellen dat vrouwen je ook kunnen benaderen als een stuk vlees.
Jammer dat je het zo ziet je lijkt me van binnen een mooi mens.

www.ontdekgod.nl/gebroken-hart/ Misschien hebben jullie hier iets aan.

Ik wil snel een krachtige spreuk schrijven die me heeft geholpen toen ik een misverstand had met mijn man dat me naar Gescheiden leidde, ik nam contact op met deze krachtige tovenaar om hulp te vragen en ik volg de stap die hij vraagt en binnen 48 uur mijn echtgenoot ik riep en was bezorgd voor mijn vergeving en ik wilde niets liever dan me voor altijd in zijn armen te houden. Ik ben vervuld met zoveel vreugde en geluk dat ik Dr. Edobor heb gevonden, ik hoop dat jullie allemaal hier dit getuigenis van mij zullen vinden en je man binnen 72 uur zullen herstellen. Hij deed een perfecte baan voor mij. Ik ben zo blij en opgewonden, want terwijl ik dit getuigenis schrijf, is mijn man weer helemaal verliefd op me. Als er een lichaam is dat in moeilijkheden verkeert en hulp nodig heeft, neem dan contact op met Dr. Edobor op zijn e-mailadres edoborshirine@gmail.com en hij staat klaar om u te helpen, ongeacht de situatie. Hier is uw geldige e-mail-id: edoborshirine@gmail.com

Reactie toevoegen

Plain text

  • Geen HTML toegestaan.
  • Regels en paragrafen worden automatisch gesplitst.