Reacties op: De kracht van het compliment https://psychologisch.nu/fonds-psychische-gezondheid/de-kracht-van-het-compliment/ De wetenschap achter geluk, liefde en andere waanzin Thu, 20 Sep 2018 18:00:14 +0000 hourly 1 https://wordpress.org/?v=6.8.2 Door: Bezoeker https://psychologisch.nu/fonds-psychische-gezondheid/de-kracht-van-het-compliment/#comment-503 Mon, 14 Jul 2014 01:49:09 +0000 http://wp.psychologisch.nu/blog/de-kracht-van-het-compliment/#comment-503 k voel me gewoon nutteloos
k voel me gewoon nutteloos

]]> Door: bezoekster https://psychologisch.nu/fonds-psychische-gezondheid/de-kracht-van-het-compliment/#comment-383 Sat, 21 Sep 2013 10:34:29 +0000 http://wp.psychologisch.nu/blog/de-kracht-van-het-compliment/#comment-383 oefenen
Even terug las ik deze blog. Aardige blog en leuk zo’n complimenten-dag en dat al 11 jaar, nooit geweten.
Er kwam herinnering bij me op aan het eerste compliment dat ik zelf -bewust- maakte. Ik als verlegen puber at weleens bij een vriendinnetje en wilde dan iets aardigs zeggen over het lekkere eten, maar durfde echt niet en besloot thuis te gaan oefenen. De eerste keer kreeg ik (waar ik zo bang voor was) een heel warm/ rood hoofd en een piepstemmetje en kwam nauwelijks uit mijn woorden toen ik tegen mijn moeder iets zei dat ze lekker had gekookt. Mijn vader en broer stopten met eten en keken me aan of ik stikte. Oei, het ging dus niet echt gemakkelijk…maar het begin was gemaakt en ik heb doorgezet. Ik zocht meer dingen om iets aardigs over te zeggen en oefende daarmee -voorzichtig- thuis aan tafel. Dat oefenen was af en toe gewoon beetje technisch moet ik toegeven. Maar ja zo’n rooie kop wegoefenen is een heel ding hoor. Ik had bedacht dat ik drie keer per maaltijd iets aardigs wilde zeggen en dat verdeelde ik dan over de tijd die we aan tafel zaten. (Daardoor kwam ik er wel achter dat ik het leuker vond om tijdens het eten te zeggen dat ik het lekker vond dan achteraf). Toen het me thuis goed afging, durfde ik ook bij die vriendin het compliment te geven. Daarna ging het eigenlijk vanzelf, een compliment maken. (Nog weleens met een rood hoofd).

Wat ik niet meer weet is of ik me toen bewust was of ik m’n complimenten ‘persoonlijk’ maakte. Vanaf dat ik deze blog heb gelezen, ben ik daar meer op gaan letten (en ook weer beetje oefenen). En ja het is -heb ik inderdaad gemerkt- het leukst om een specifiek/persoonlijk compliment te krijgen en ook te geven. (Dus) Dankjewel voor deze tip!

]]>