Reacties op: Liegen binnen relaties: mag dat?

Door: Marrie

Marrie — Fri, 02 Oct 2020 19:41:42 +0000

Soms lees ik deze stukjes en zie ik de herkenning. Mijn ex ( 26 jaar samen) heeft al die jaren gelogen dat hij geen kinderen had. Toen ik van onze zoon beviel dacht ik oprecht dat dit zijn eerste kind was. Toen onze zoon 17 was is hij weggegaan zonder één woord uitleg. Na 3, 5 jaar uit elkaar begrijp ik nog steeds niet waarom hij hier over gelogen heeft. Het laatste jaar samen voelde ik vaak dat er iets niet goed was. Maar als ik ernaar vroeg was er niets. Ook raakte hij me niet meer aan, wat me erg onzeker maakte in die tijd. Er was gewoon geen intimiteit tussen ons en als ik eerlijk ben was dit er al lange tijd niet. Maar , wees dan eerlijk.. Hij heeft er voor gekozen om op 31 December weg te gaan ( zonder gedag te zeggen) Om een lang verhaal kort te maken; hij had een verhouding met zijn secretaresse , waarmee hij al tig keren bij zijn dochter op bezoek was geweest ( Polen) Tja, dan ben je toch wel een leugenaar 1e klas denk ik zo. Je hele relatie liegen en er dan ook nog met een ander vandoor gaan. Nu ik het zo opschrijf denk ik; wees blij dat je er van af bent. Maar doordat hij nooit iets heeft uitgelegd blijft het een zwerende wond. Hoe kun je jezelf ooit nog in de spiegel aankijken?

Door: Erwin

Erwin — Tue, 11 Dec 2018 15:22:22 +0000

Hallo,

Vroeger moest ik als kind vanwege een moeder met losse handjes veel liegen om maar geen klappen te krijgen. Eerlijkheid werd gestraft.

Nu loop ik tegen het probleem aan dat ik ook tegen mijn partner lieg om de kleinste dingen om haar tevreden te houden.

Bijvoorbeeld laatst zei ze tegen mij dat ik bij het avondeten voor de kids ook even komkommer moest doen. Ik had dat echter vergeten. Bij thuiskomst vroeg ze of ik de kids ook komkommer had gegeven welke vraag ik met ja beantwoorde. De volgende dag stond ik daadwerkelijk komkommer te snijden en zag ze dat er die avond daarvoor niets van afgesneden was. Betrapt en problemen dus. En zo heb ik meer van die dingen. Welke ooit begonnen is met een heel groot ding (en nee het is geen vreemdgaan) waardoor al die kleine dingen ook groot worden.

Voor 95% ben ik wel altijd eerlijk maar af en toe zak ik weer door het ijs.

Ik ben natuurlijk hartstikke stom bezig daar ik daarmee het vertrouwen van haar in mij keer op keer beschaam… Wie herkent dit ook?

Door: anton50

anton50 — Mon, 16 Oct 2017 14:05:10 +0000

mijn vrouw liegt ook over haar gevoelens
Hallo,
Het kan een heel verhaal worden, maar dat doe ik maar niet.
In het kort komt het erop neer dat in 2016 mijn vrouw gevoelens heeft ontwikkeld voor een andere man. Daar kwam ik achter doordat ik gewoonweg merkte dat ze zo lovend over hem sprak, dat ik tussen de regels door iets proefde dat ‘meer’ was. Ik ben al 32 jaar met haar getrouwd; dan ga je iemand door en door kennen.
Het bleek waar te zijn; ze had gevoelens voor hem, en hij voor haar. Hij heeft een LAT-relatie met iemand en doet dat dus ook achter de rug om van die ander. Toch bleef het aan de gang. Appjes zoals ‘ik wil je graag weer zien’ , kan ik appchatten, of kan het niet’ (elk tijdstip vd dag), ik wil je graag weer vasthouden en zoenen..’

Hoe weet ik dat? Ja, ik keek op een gegeven moment op haar mobiele telefoon, en zag opmerkingen die je niet zomaar als gewone vriend en vriendin maakt…. ik voelde mij verraden, misleid, en echt niet lekker toen ik het las.
Mijn vrouw is een hele lieve vrouw, ik hou heel veel van haar. En ik ben zelfs iemand die zo ruimdenkend is, dat ik het oke zou vinden als zij wat ‘plezier’ met een andere man zou hebben.
Omdat dat het vrijen met mij niet meer zo goed lukt, vanwege erectiestoornissen.

Ik heb haar een open brief geschreven, en telkens weer begin ik erover. Ik moet de woorden uit haar trekken, maar zelfs nadat zij toegaf gevoelens voor hem te hebben, zwakt ze het telkens af. Of dat nu schaamte is, een groot loyaliteitsgevoel naar mij toe, ik weet het niet.
Uiteindelijk na een diep gesprek zou ze het ‘onderzoeken’, of een open relatie met hem mogelijk zo zijn. Met medeweten van mij wel te verstaan. Je begint hier als echtpaar aan, en goede duidelijke afspraken zijn dan heel belangrijk!

Maar nog ben ik er achter gekomen dat ze apps verzwijgt, en ze ook wist zelfs… ik weet het niet meer. Ik word er gek van. Ik vraag of ze het wil delen met mij,maar het is alsof ze dat niet wil of kan…

Wat zijn de beste stappen die ik vervolgens kan nemen? Zij mag het van mij doen met hem, maar ik verwacht daarvoor in de plaats openheid en eerlijkheid. Is dat teveel gevraagd? Het is geen controle van mijn kant, maar het ongewisse geeft mij slapeloze nachten…

Bedankt alvast voor uw reactie.
Vriendelijke groet,
Anton

Door: laura

laura — Thu, 15 Jun 2017 12:49:46 +0000

liegen
Als een relatie niet goed is en jij niet op de eerste plaats komt voor je partner dan kun je beter uit elkaar gaan. Een relatie moet bestaan op wederzijds begrip en de wil dat het de ander goed gaat. Dat geldt voor elke relatie die je met iedereen hebt en die je in je eigen huis toelaat. Als je met mensen samenleeft, dan geldt dat iedereen elkaar met respect behandelt en een bijdrage levert aan een aangename levenssfeer. Ook de waarheid moet gezegd worden en problemen uitgepraat. In een relatie moet je ook aangeven dat de liefde over is. Het mag niet zo zijn dat de een zich goed voelt en de ander niet gehoord en gezien wordt (zoals de meeste relaties). Eerlijkheid duurt het langst en als je gaat liegen, is dat een teken van een probleem die alleen maar groter en groter wordt. Deze maatschappij is nog steeds een mannen-maatschappij. Het taboe over hoe mannen vrouwen behandelen is nog steeds niet doorbroken, vandaar het narcisme de pan uitrijst. Als vrouwen iets zeggen over hun man worden ze gelijk bestempeld met jaloers of dat ze zelf misschien wat mankeert. Vrouwen onder elkaar geven ook geen steun. Ook hier heerst een taboe. Vrouwen moeten de mooiste, knapste, slimste en beste huisvrouw zijn. Anders is er al kritiek, en daarbij ook nog werken en de kinderen voor het grote deel opvoeden. Geeft een man een vrouw aandacht dan is ze al gauw gevleid. Zo onzeker is de vrouw gemaakt. Daartegen gunnen we een ander het licht niet in ogen. Gaan mensen wel gezond met elkaar om, dan hebben veel buitenstaander het ook heel lastig. Want het is toch irritant als 2 mensen zo lief en teder met elkaar om kunnen gaan. De veronderstelling dat dat niet bestaat en mogelijk is, is dan de conclusie. Kortom, we komen weer terug in de oertijd. De man behoort zijn gezin te beschermen en de vrouw kan hem dan zeer lief hebben. De vraag is dan, hoe komen we weer terug bij onze oerinstinct om elkaar weer lief te hebben.

Door: Anonimus

Anonimus — Wed, 24 Aug 2016 17:44:56 +0000

Waar eindigt ‘de leugenaar’
Waar eindigt ‘de leugenaar’ en begint ‘de narcist’? Sommige dingen overlappen elkaar zó erg…Ik wil maar één ding kwijt. Er zijn vrouwen, die bij een leugenaar blijven, of een narcistische leugenaar, omdat de man in kwestie hen zó ongelooflijk goed voorgelogen heeft in het begin van de relatie, dat er geen uitweg ís.
Neem bijvoorbeeld de chronisch zieke vrouw. Die door haar partner een huwelijk ingelokt is, waarbij het heerschap enorme schulden meenam. Waarover zij niet werd ingelicht. Ook de kinderen van deze man, logen de nieuwe vrouw voor. Meneer zou arts zijn. Kort en (niet) goed: getrouwd. Schulden komen boven tafel, meneer is geen arts…enzovoort.
De maatschappij geeft geen enkele methode, waarop nieuwe partners elkaar zouden kunnen controleren, voordat zij een huwelijk aangaan. Er is immers de wet op de privacy. Je moet een (nieuwe) partner feitelijk altijd maar ‘geloven’. En van vrouwen wordt ook nog eens verwacht, dat zij het ‘instinctief voelen’. Daarnaast is er geen basisinkomen voor vrouwen. Dus weggaan is heel lastig gemaakt door ‘Vadertje Staat’ . Let op: er staat Vadertje…dat is dus mannelijk…

Geloof me…er zijn mannen (ook vrouwen) die de toekomstige partner zodanig voorliegen…dat het géén onschuldig vertier is. Dat het niet meer ‘het bedekken van eigen tekortkomingen’ is. Het reikt naar de toekomst en legt een knellende band om elke mogelijkheid. Drukt die bij voorbaat al stuk. De (nieuwe) partner…heeft het niet door. Het kan nog erger. Maar dat zal ik niet benoemen hier.

Sterker worden in zo’n relatie…hoe doe je dat? Hoe krijg je weer vertrouwen? Hoe doe je dat? Heel simpel : niet. Geen vertrouwen meer in hem. Of haar. Geen vertrouwen in de toekomst samen. Geen vertrouwen in zijn kinderen.
Sterker worden kan wel. Wat je wel doet: vertrouwen op jezelf. Vertrouwen in je eigen toekomst. Daar mag hij bij zijn. Als hij zijn best doet. Uiteraard is er controle op het gedrag nodig. Maar zelf liegen? Nooit.
Wat heel erg is, is dat anderen voor deze partner op de loop gaan. De vrouw is altijd alléén…..Maar kom op. Je kán het. En de dag dat er een basisinkomen kómt…