Het is niet.gemakkelijk om een relatie te hebben met een man met autistische trekjes. (meer last.van prikkels. op zich zelf gericht, kunnen zich moeilijk binden aan een ander op emotioneel vlak, zitten niet echt in hun gevoel, etc). Zijn vaak niet zo emotioneel volwassen). Trekken soms.een muur om zich heen en hebben vaak last van bindingsangst. Kortom stoppen met.de relatie. Ik ben er ook onderdoor.van gegaan. In het.begin wel.leuke dingen doen en daarna niet meer. Meer terugtrekken en eigen dingen doen zoals op de laptop zitten tv kijken etc.

Wauw Kees. Wat een mooie reactie. Ik herken dit ontzettend.
Mijn relatie is net geëindigd met een ontzettende femme fatale. Ze is te bloedmooi en de slimste vrouw die ik ken. Iedereen die haar ontmoet is meteen verkocht. Maar de relatie pakte echt toxisch voor mij uit.
Ze bedoelt het niet express dat geloof ik echt. Maar als ik niet oppas blijft ze contact met me zoeken en blijf ik hierin meegaan, terwijl zij het stopte.
Als ik diep naar mezelf kijk is het inderdaad misschien een Ego ding. Ik wil graag aan de wereld en mezelf laten zien: “kijk eens, ik heb deze vrouw wel kunnen temmen”. Dat ik daarvoor mijn hele leven mezelf in bloed, zweten en tranen zou moeten werken, lijk ik op de koop toe te nemen. Het is bizar.
Heb je leestips voor het ego?

Pas de laatste jaren ben ik mij gaan verdiepen in termen zoals co-depending, borderline, narcisme enz. en dat heeft mij veel geholpen dingen een plek te geven.

Zelf schaar ik mij onder de co-depender altijd bezig met het helpen vd dames die altijd wel iets hadden waar ze niet volwassen in waren. Ofwel financieel, ofwel qua woonsituatie, ofwel emotioneel.

Nu ik weet hoe het systeem werkt dat relatieverslaafden als een magneet zijn voor andere relatieverslaafden en/of hulpbehoevende mensen weet ik het een plek te geven en weet ik wat ik in de toekomst niet meer voor moet kiezen. Ook helpt het om mijzelf te vergeven en natuurlijk ook al de ex-vriendinnen die zo maf waren in mijn ogen. Ik gun ze alle geluk en hoop dat ze een weg vinden 😉

Ik wil een hele belangrijke tip meegeven tijdens het afkicken! Want ik heb mijzelf 2 jaar voor de gek gehouden met allerlei friends with benefit situatie, chatten, sexsite’s enz want ja dat is immers geen relatie!! Toch? Mijn tip is: kap met al het contact tenzij puur vriendschappelijk want je houdt jezelf voor de gek.

De bevestiging dat je er mag zijn, dat je waarde hebt, dat je ok bent krijg je immers ook van een one-night stand, ook van een FWB, ook van avonden chatten zelfs al gaat het niet over sex.

Dus ik noem het meer een aandachts/bevestigings verslaving.

Dus even een half jaar afleiding zoeken op ander vlak en besef het is een EGO dingetje.

Mij hielp het enorm om mij in deze materie te verdiepen, over hoe het Ego werkt, waar de aandachtsverslaving vandaan komt (sorry komt toch op de opvoeders uit) en hoe ht leven ook mooi kan zijn door te leren van jezelf te houden. Wordt je favoriete vader, wordt je eigen beste vriend, wordt je toffe zoon.

En geloof mij je mag er zijn, want als je dit forum bezoek heb je waarschijnlijk het zelfde probleem als iedereen hier. Heel je leven geef je enorm veel liefde, weet je hoe sterk en krachtig dat is!! Je stak het alleen in de verkeerde personen/relatie, op het verkeerde moment en op de verkeerde manier. Plus je vergat jezelf!

Dus 😉

Boeddha

Er is niets mis met het liefhebben van iemand. Het probleem is wanneer je toestaat dat die persoon jou ‘bezit’ en je gehecht raakt aan die relatie. Dat is waarom we kunnen doorgaan als een geliefde ons pijn doet; we zijn bang die persoon en alle emoties die aan hem/haar zijn verbonden te verliezen.

Bewustwording van waarom we meer lijden creëren, hoeft niet noodzakelijkerwijs je zorgen weg te nemen. Het is nog maar het begin van loslaten wanneer we begrijpen waar we ons aan vastklampen.

“Je moet op zo’n manier liefhebben dat de persoon van wie je houdt, zich vrij voelt…”

Thich Nhat Hanh

Al onze worstelingen komen voort uit gehechtheid. We raken niet echt gehecht aan de persoon, maar aan onze gedeelde ervaringen. We blijven hangen aan de emoties die onze relaties in ons opwekken, blij of verdrietig.

“Gehechtheid is de oorsprong, de wortel van lijden; vandaar dat het de oorzaak van het lijden is…”

Dalai Lama

Nogmaals, er is niets mis met het vormen van banden van liefde en vriendschap. Het probleem is gehechtheid; wanneer we afhankelijk worden door ons aan anderen vast te klampen.

Gehechtheid houdt vast aan dingen die voorbij zijn aan hun tijd; we lijden omdat ze niet langer zijn wat ze waren (of wat we ervan verwachtten). Niet begrijpen dat alles vergankelijk is; verandering is de enige constante in het leven.

Het tegenovergestelde van gehechtheid is geen onthechting; het idee is niet om te stoppen met liefhebben of medelijden hebben met anderen. Niet-gehechtheid is het antwoord; laat emoties of ervaringen niet bij je blijven. Niet-gehechtheid is vrijheid van dingen en mensen.
Niet-gehechtheid is erkennen dat alles wat je ervaart vergankelijk is.

De Zen-leraar zei: “Niet-gehechtheid is precies het tegenovergestelde van scheiding. Je hebt twee dingen nodig om gehechtheid te hebben: het ding waar je aan gehecht bent en de persoon die gehecht is. In niet-gehechtheid, aan de andere kant, is er eenheid. Er is eenheid omdat er niets aan te hechten is.”

“Als ik loslaat wat ik ben, word ik wat ik zou kunnen zijn. Wanneer ik loslaat wat ik heb, ontvang ik wat ik nodig heb…”

Tao Te Ching

Onthoud dat wanneer er niets is om aan te hechten, er niets is om los te laten. Dat is het mooie van een niet-klevende geest.

“Het is mentale slavernij om vast te houden aan dingen die hun doel in je leven niet meer hebben…”

Chinonye J. Chidolue

Ga de werkelijkheid onder ogen dat alles ophoudt en dat einde het begin van iets anders wordt. Het leven is als een boek; je moet de bladzijde omdraaien om een ​​nieuw hoofdstuk te beginnen.

“Alles dat een begin heeft, heeft een einde. Sluit daar vrede mee en alles komt goed…”

Jack Kornfield

Het doel van je leven is de reis, geen bestemming bereiken. Je geest is als een rugzak; als je hem vult met zware stenen, zal het je reis moeilijker maken.

“Vasthouden is geloven dat er alleen een verleden is; loslaten is weten dat er een toekomst is…”

En ik weet inmiddels ook van anderen die per ongeluk in zo’n soort verslavende relatie zijn beland of zo’n verslavende man hebben ontmoet, hoe ongelooflijk moeilijk het vervolgens los laten. Dus zodra je erin zit, zit je erin en is er geen weg terug. Er is wel een weg eruit maar deze ervaring zul je ws voor altijd met je mee dragen (afhankelijk van je situatie, persoonlijkheid en leeftijd).

Ik denk idd dat de sleutel ligt in jezelf en je jeugd en een leegte en gemis dat je daardoor ervaart, wat je nu met hem opvalt. Dus probeer er achter te komen waar die leegte door komt waardoor je hem zoveel macht geeft.

En bedenk dat je maar 1 leven hebt en hoe zonde het is dat je nu dat leven aan het vergooi en bent.

Zoals je hierboven leest zie je dat weggaan niet meteen betekent dat het lijden klaar is. Maar als je nog jong bent een geen binding hebt door bv kinderen dan kom je er zeker weten sneller over heen dan ik.

En stel dat je toch wilt blijven besef je dan een paar dingen:
– neem hem zoals hij is. Hij is zo , was zó en zal zo blijven
– gooi daarom geen olie op het vuur om te proberen te veranderen. Hij heeft zijn goede kanten, je bent immers verliefd op hem geworden, waardeer deze.
– en leidt zoveel mogelijk je eigen leven. Stel niet alles in t teken van zijn leven, ook al wordt hij boos dat je dat niet doet. Je kweekt er alleen maar meer respect door
– blijf kalm! Word niet boos. Laat je NOOIT uit je tent lokken!! Loop weg, negeer hem, haal de wind uit de zeilen door niet op hem in te gaan
– blijf ten alle tijden financieel onafhankelijk en als je bepaalde verbintenissen aangaat, wees dan ook zakelijk. Zorg dat je straks niet met lege handen staat (huis, zaak) terwijl hij dankzij al jou werk en energie en mss geld met het huis of de zaak er van door kan gaan
– bedenk dat het allemaal niet persoonlijk is wat er gebeurd, hij is gewoon zo. Maar jij laat hem begaan. Besef dat. Jij laat je zo respectloos behandelen en er zijn nou eenmaal mensen die daar misbruik van maken.
– wil je hem echt niet kwijt dan zul je moeten dealen (zoals hierboven beschreven) met alle negatieve kanten van hem, maar als je daar een relaxte zelfverzekerde modus in kunt vinden kun je wellicht ook de goede kanten weer zien waarderen en er van genieten.
Zolang je je maar niet van hem afhankelijk maakt! (Zoals ik toen heb gedaan)

Veel sterkte en succes! Van een ervaringsdeskundige

Maar ik weet niet wat ik er aan kan doen. Mn gevoel is zo sterk! Vanwege ons kind zullen we contact moeten houden.
Toch wil ik al zo lang door met mijn leven want hierdoor sta ik natuurlijk ook helemaal niet echt open voor een andere man. Want op de een of andere manier is m’n ex gewoon DE man. Hij ziet er ook goed uit, is zelfverzekerd en spannend en daarnaast de vader van mn kind. Maar toch… er zijn toch genoeg mensen die dit wél los kunnen laten?
Deze site vond ik fijn om te lezen en herkenbaar en ik las ook net weer een goede site over loslaten van een ex en dat t allemaal te maken heeft met het vullen van een leegte, een gemis in jezelf. Dat de pijn die je had hem naar je toe trok, en dat dezelfde pijn er nu voor zorgt dat je hem niet meer kunt loslaten. Maar dat het iets is wat er al was voor hem. En dat besef ik me ook al lang (iets in m’n jeugd, mss te weinig aandacht, waardering en genegenheid van m’n vader gekregen), alleen krijg ik t niet opgelost blijkbaar. Omdat t allemaal zooooo diep zit en ik er moeilijk bij kan om t te kunnen grijpen en uit de wereld te helpen….
En ik word er zo langzamerhand gek van. Ik ben 46, zie er leuk uit, heb wat talenten en vergooi gewoon m’n tijd…
Excuses voor t lange verhaal en eventuele typefouten (telefoon) en dank evengoed voor de goede behulpzame tips hier!

niet kunnen loslaten
Ook ik zit in een relatie van 4 jaar en 4 maanden..maar we zijn niet samen..hij heeft elke x een ander maar zegt dat hij van mij houd en met mij huisje boompj b.. wil maar omdat hij niet alleen kan zijn neemt hij elke x een ander waardoor ik weer kan toe kijken en af en toe bij hem langs mag komen..dan voeld t zo fijn..zijn relatie is nu uit dus.nu scheiding ingezet en nu kan hij mij niets beloven en dat terwijl hij al 4 jaar zegt met mij verder te willen..in mn hoofd weet ik dat ik t los moet laten maar mijn hart zegt wat anders…

lieve groet,
Marjolein