Flirten en contact maken: de kracht van bemoeizucht en statistiek

Mijn Spaanse neef vindt ons Nederlanders kil. Hij is een ontzettende flirt en maakt met iedereen contact. Toen hij ons voor het eerst kwam opzoeken kwam hij van een kouwe kermis thuis. Hij wilde graag contact met leuke blonde vrouwen, maar zijn normaal zo effectieve charme faalde hier volkomen. De Hollandse vrouwen negeerden hem of keken hem vies aan. ‘Qué pasa? Ik doe toch gewoon vriendelijk?’

De weerstand tegen flirten zit in de Hollandse cultuur. We houden over het algemeen niet van mensen die om aandacht vragen, overdreven flirten of zich met ons bemoeien. Deze collectieve houding geeft rust – en dat is ook wat waard – maar we betalen er ook een prijs voor. Door niet excentriek, bemoeizuchtig of behoeftig te zijn, sluiten we ons af voor nieuw contact en bereiden we ons voor op een leven in eenzaamheid. Uit onderzoek blijkt dat eenzaamheid nergens meer voorkomt dan in West-Europa. In Scandinavië is dit het ergst. Veel mensen hier vallen zichzelf onophoudelijk lastig met gedachten als: zou het raar zijn als ik vraag of ik die krant ook even mag lezen? of: ze zal wel denken dat ik haar wil versieren als ik haar vraag of ze hier een leuke tennisclub weet. Ik kijk wel even op internet. In andere culturen bestaat zo’n rem niet, of wordt die in ieder geval minder gebruikt. Contact maken mag daar altijd. Het nadeel van collectieve ingetogenheid is dat, als we op een gegeven moment écht iets van iemand willen of iemand écht aantrekkelijk vinden, niet meer durven. De drempel is dan te hoog. Het voelt dan overdreven en onnatuurlijk. Als het gaat om flirten is weinig efficiënter dan op een open en onschuldige manier contact te maken, zoals kinderen dat doen. Kinderen zijn vaak ook zelfbewust, maar meestal een stuk minder geremd dan volwassenen. Ze zijn te nieuwsgierig.

Een schoolvriend liet ooit een vriendin tijdens een verhuizing in de kou staan omdat hij had geconcludeerd dat zij nooit met hem naar bed zou gaan. Hij was klaar met ‘vrouwen die hem misbruikten als vriend’. Natuurlijk waren die vrouwen niet het probleem, maar het feit dat zijn vriendschappen niet zuiver waren. Als je het kunt opbrengen om moeite te doen voor anderen zonder direct iets terug te verwachten, dan kun je op sociaal vlak een rijk iemand worden. Onderzoek laat zien dat altruïstische mensen bovendien een stuk aantrekkelijker worden gevonden. Vooral voor mannen heeft dit een groot effect. Moeite doen, interesse tonen en geven zijn een goed recept voor meer mazzel en fortuin in je leven. Dat laat het onderzoek van psycholoog Richard Wiseman goed zien.

De kracht van statistiek
Wiseman deed uitvoerig onderzoek naar het onderscheid tussen mazzelaars en pechvogels. Hij verzamelde bijzondere, waargebeurde verhalen van beide types. De een kwam bijvoorbeeld zijn grote liefde tegen op weg naar de bank waar hij een winnend lot uit de loterij ging verzilveren, de ander werd twee keer in zijn leven door de bliksem getroffen. Hij ontdekte dat geluksvogels vaak toevallig op het juiste moment op de juiste plek waren en dat de pechvogels de jackpot vaak net aan hun neus voorbij zagen gaan. Wiseman onderwierp beide groepen aan talloze experimenten en vragenlijsten om te zien wat nou precies het verschil maakte. Hij ging ervan uit dat mazzelaars intelligenter, knapper, grappiger en gezonder zijn en meer mogelijkheden hebben dan de gemiddelde mens. De resultaten verbaasden hem. De mazzelaars waren hoogstens ietsje extraverter, verder waren er geen kwalitatieve verschillen. Zij bleken vaak op het juiste moment op de juiste plek te zijn, simpelweg omdat ze op meer plekken kwamen. Het is géén magie, het is statistiek. Geluksvogels pakken niet alleen meer kansen dan pechvogels, ze zien er ook meer.

Een grappig voorbeeld: Wiseman verstopte in de krant (die alle deelnemers moesten lezen) de simpele boodschap: ‘Als je dit leest, meld dit aan de onderzoeksleider en ontvang vijftig euro.’ Bijna alle mazzelaars zagen de boodschap, de pechvogels niet. Mazzelaars zien niet alleen meer mogelijkheden, ze zeggen er vaker ‘ja’ tegen en gaan anders om met tegenvallende resultaten. Ze blijven daardoor gemotiveerd en werken harder aan hun doelen. Pechvogels vertrouwen – juist omdat ze denken dat geluk iets is wat je overkomt – meer op het lot en zijn minder geneigd te werken om hun doelen te bereiken. Ze haken daardoor eerder af.

Mensen die openstaan voor hun omgeving en actief meedoen creëren op een natuurlijke manier tal van mogelijkheden. Extraverte mensen zijn in dit opzicht in het voordeel omdat ze het leuker vinden om met anderen om te gaan. Naarmate je meer mensen kent, kom je ook meer in contact met mensen die iets in jouw leven betekenen. Banen, projecten, kansen, vrienden en leuke dates zijn het meest te vinden tussen de vrienden van je vrienden. Dat blijkt althans uit onderzoek. Je directe vrienden hebben waarschijnlijk niet meer zo veel verrassingen voor je in petto, maar de vrienden van je vrienden waarschijnlijk wel. Hierom is het handig om niet exclusief met vrienden af te spreken, maar af en toe ook hun verjaardagen, exposities en toneelstukken te bezoeken. Daar komen eerder romantische ontmoetingen uit voort. De vrienden-van-vrienden gunnen je bovendien eerder het voordeel van de twijfel, vanwege jullie gemeenschappelijke vriendschap. Je bent al door een eerste keuring heen. Vooral vrouwen vinden het een geruststelling te weten dat een man geen engerd is. Ze staat sneller open voor contact als haar date door een gemeenschappelijke vriend wordt geïntroduceerd. Samenvattend: begeef je vaker op plekken waar sociale dingen gebeuren, neem risico’s en leer mogelijkheden zien.

1 reactie

  • Duncan schreef:

    Contrast. Besef, dat ‘geluk’ en ‘pech’ elkaar waarde geven door te bestaan. Elke dag ‘geluk’ wordt gewoon. We hebben pech nodig om meer te genieten van geluk. Gelukkig kan ‘normaal’ geluk worden bij veel pech.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *